مه نیست بدین گونه فریبا که تویی

    غم بر سر غم ریخته آنجا که منم

    دل بر سر دل ریخته آنجا که تویی

                             (رهی معیری)

   ای بی خبر از محنت روز افزونم

    دانم که ندانی از جدایی چونم

  باز آی.که سرگشته تر از فرهادم

    دریاب که دیوانه تر از مجنونم

                           ( رهی معیری)

 قصه نيستم که بگويی
       نغمه نيستم که بخوانی
                صدا نيستم که بشنوی
                      يا چيزی چنان که ببينی
                            يا چيزی چنان که بدانی
                                    من درد مشترکم
                                              مرا فرياد کن.

                                                       (احمد شاملو)

من به بودنش نیازمند شدم.

وقتی که دیگر رفت

من به انتظار آمدنش نشستم.

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد

من او را دوست داشتم.

وقتی او تمام کرد

من شروع کردم.

وقتی او تمام شد

 من آغاز شدم.

ای بام بلند آرزومندی

                زی من بفرست پیک لبخندی

تو جان منی به جان تو سوگند

             خوردم.که چو جان. عزیز سوگندی

بنواز مرا به ناز پیمانی

               بر بند مرا به بند پیوندی

                          (دکتر شریعتی)

کاش لایق آن باشم که عاشق گردم

نه این عشق

عشقی آسمانی

با کوله باری از گناه در راهم

بار گناهانم بسیار سنگین است

اما تو مهربانی

و تنها به امید توست

که جاده های امتحان را پشت سر می نهم

از فراز و نشیب زندگی می گذرم تا شاید...

تا شاید لایقم بدانی

ای تنها معبود هستی...

        هر گلی علت و عیبی دارد

                            گل بی علت بی عیب خداست

درد عشقی کشیده ام که مپرس

زهر هجری چشیده ام که مپرس

گشته ام در جهان و آخر کار

دلبری برگزیده ام که مپرس

آن چنان در هوای خاک درش

می رود آب دیده ام که مپرس

من به گوش خود از دهانش دوش

سخنانی شنیده ام که مپرس

بی تو در کلبه ی گدایی خویش

رنج هایی کشیده ام که مپرس

هم چو حافظ غریب در ره عشق

به مقامی رسیده ام که مپرس

                     (حافظ) 

دل از سنگ باید که از درد عشق

ننالد خدایا دلم سنگ نیست

مرا عشق او چنگ اندوه ساخت

که جز غم در این چنگ آهنگ نیست

خدایا ما را دریاب که مبتلای عشقیم...

تفسیرش را هم برایتان نوشتم

خواهش میکنم با نظراتتان کمکم کنید

مرا می بینی و هر دم زیادت می کنی در دم

ترا می بینم و میلم زیادت می شود هر دم

بسامانم نمی پرسی نمی دانم چه سر داری

به درمانم نمی کوشی نمی دانی مگر دردم

نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و برگردی

گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم

فرو رفت از غم عشقت دمم دم می دهی تا کی

دمار از من برآوردی نمی گویی برآوردم

کشیدم در برت ناگاه و شد در تاب گیسویت

نهادم بر لبت لب را و جان و دل فدا کردم

تو خوش می باش با حافظ برو گو خصم جان می ده

چو گرمی از تو می بینم چه باک از خصم دم سردم

                   (حافظ)

تفسیر:

در عشق و دلدادگی پاک باخته ای.

شب و روزت را نمی فهمی غرق در رویاها و احساساتت هستی

این خیلی خوب است که می توانی همه چیز را به خاطر عشقت تحمل کنی

آفرین به این دل پاکت. ولی کمی هم به زندگیت برس

به خودت هم فکر کن

اگر از خدا خالصانه بخواهی که مرادت را بدهد حتما برآورده می شود

                                                     (به کوشش کاظم لاهیجی)

به خدا امید داشته باشید...

قصاب.گل گاو زبان

مسئول باغ وحش.میمون

منجم.گل کوکب و گل آفتاب گردان

بستنی فروش.گل یخ

ساعت ساز.گل ساعت

نوازنده.گل شیپوری

عتیقه فروش.گل فانوس