حکایت ماهیه که به آب اقیانوس زنده است ولی همیشه دنبال اقیانوسه

حکایت ما خیلی عجیبه!...

ما به دنبال خدا می گردیم در حالی که او پیداست این ماییم که گم شدیم

بزرگی می گفت نگو خدا در من هست بگو من در خدا هستم

مثل ماهی در غفلت سرگردانیم بی آنکه بدانیم در خدا هستیم به دنبالش می گردیم

در دعاهایمان می گوییم خدایا با من باش و تنهایم نگذار!

کاش می گفتیم یاری ام کن تا با تو باشم

باید چشم دل را به آب توبه شست و جور دیگر باید دید!

ما وقتی از همه چیز و همه کس نومید میشیم یاد بی نهایت بی نیاز می افتیم!

بعد این همه شکایت از خودم از خودمون می خوام دعا کنم :

خدایا یاری ام کن نیازم را جز از درگاه باعظمت تو مسئلت نکنم و دست نیاز جز به سوی تو برنیاورم و چشم امید جز به کرم تو نبندم که همه به تو نیازمندیم!

تو آنچنانی که من دوست می دارم.مرا آنچنان کن که خود دوست می داری

                                                                                     (آمین یا رب العالمین)